مرو ای دوست، مرو ای دوست
مرو از دست من ای یار، که منم زنده به بوی تو
به گل روی تو
مرو ای دوست، مرو ای دوست
بنشین با من و دل، بنشین تا برسم مگر
به شب موی تو
تو نباشی چه امیدی به دل خسته من
تو که خاموشی بی تو به شام وسحر چه کنم
با غم تو

مروای دوست، مرو ای دوست
مرو از دست من ای یار، که منم زنده به بوی تو
به گل روی تو
بنشین تا بنشانی نفسی آتش دل
بنشین تا برسم مگر

به شب موی تو

تو نباشی چه امیدی به دل خسته من
تو که خامو شی بی تو به شام وسحر چه کنم
با غم تو
چه کنم با دل تنها که نشد باور من
تو و ویرانی، خاموشی، کوهم اگر چه کنم با غم تو

چه کنم با دل تنها، چه کنم با غم دل
چه کنم با این درد، دل من ای دل من
چه کنم...

با صدای اصفهانی بخونین، درمیاد.

ضمناً صدای رادیو رو خفه کردم. از این به بعد خودتون زحمت بکشین روشنش کنین.

هیجان انتخابات یک هفته است که همه ما رو از خود بی خود کرده. به قول آقای کرباسچی: این همه شور و شوق انتخاباتی رو در این دوره مدیون رئیس جمهور فعلی هستیم.

الآن رأی گیری در حوزه های شرق آسیا شروع شده و هفت ساعت مانده که به ما برسه. عشق دکتر ما رو در شرایط سخت آب و هوایی امروز به هامبورگ کشوند! ای کاش انتخابات خارج از کشور در یک روز تعطیل انجام می شد تا همه ی ایرانی ها بتونن خودشون رو به صندوق برسونن.

بسیار هیجان انگیزتر از امشب، فردا شب خواهد بود که مطمئنم ما هم مثل ایرانیان داخل و به خصوص آقای کروبی که گفته این بار اشتباه چهار سال پیش را تکرار نخواهد کرد، تا گرفتن ِ نتیجه نخواهیم خوابید.

به امید پیروزی!

پست قبلی رو سانسور می کنم، چون می ترسم سوت و کف و حال و هوای 57 سهم شماها باشه و زندان رفتنش برای من! والله! مملکت که صاحاب نداره.

این شب ها قبل از خواب چند بار "سراومد زمستون" تو اتاق پخش می کنم تا یه کم روحیه بگیرم و بتونم بخوابم.

البته این هم واسه روحیه گرفتن خوبه، ستاره های سبز. اتفاقاً امشب هم تو بی بی سی فارسی از مردم می پرسید که آیا حمایت هنرمندان تأثیری داره یا نه. من که می گم بیشتر محبوبیت هنرمندان رو بالا می بره. آخه کی میاد به خاطر توصیه ی بازیگرهای سینما به فلان کاندیدا رأی بده؟

ولی دمشون گرم. خیلی ها تو این فیلم قاطعانه حمایت کردن. وقتی هنرمندهایی آینده ی خودشون رو به خطر میندازن، حتماً احساس خطر شدیدی کردن...

همین الآن مستند دوم انتخاباتی رئیس جمهور رو دیدم. طنز بود، اما خنده نداشت.

*****************

بووووووق (سانسور شد)

*****************

بعدش هی زیرنویس می کنه 3روز بعد از مناظره تاریخی... یک روز بعد از مناظره ی تاریخی...

*****************

بووووووق (سانسور شد)

*****************

همه باید خجالت بکشیم، وقتی خبرگزاری های خارجی، اینکه به گفته ی رئیس جمهور ایران، تمام مسؤولین 24سال گذشته این کشور فساد مالی دارند رو به خورد افکار عمومی دنیا می دن. لابد بعد هم طعنه بزنن که این همون انقلاب اسلامی است که 30 پیش پیروز شد. همه باید خجالت بکشیم. بیخود نیست که آبروی مؤمن، مهمتر از خون اوست.

آبروی ایران رفت، آبروی اسلام هم رفت، آبروی من رفت، مطمئن باشید آبروی همه شما هم رفت.

به هر حال ناامیدی بزرگترین گناهان است. حتی اگه انتخابات مطابق میلمون پیش نره، نباید ناامید باشیم. آلمانی ها یه شعار خوب دارن که می گه آدم همیشه باید نقشه های جایگزین داشته باشه. اگر این نقشه موفق نشد، میریم سراغ نقشه ی دوم و سوم و...

با سلام.

دارم گفتگوی ویژه خبری دیشب از شبکه دو رو می بینم. باز داره می گه در چهار سال گذشته:

- اون ها (آدم بدها!) که قبلاً مملکت رو در اختیار داشتن، در دولت نهم کارشکنی کردن،

- مشکل مسکن رو اونا ایجاد کردن،

- تورم 15 درصد است، اما اونا می گن 25 درصدِ،

- نرخ بیکاری ما داره میاد پایین، در حالی که در همه ی دنیا داره میره بالا،

- تورم در کشورهای منطقه 60 درصد رشد کرده، اما تورم ایران داره مرتباً کمتر می شه،

- اختلاف طبقاتی کم شد،

- درآمد ارزی دولت اول میرحسین بیشتر از دولت نهم بوده! هیچ کار مفیدی هم با اون پول ها انجام نشده و فقط 14درصد از اون هزینه ی جنگ شده،

- در این چهار سال ما فضایی شدیم، هسته ای شدیم، نانوتکنولوژی، بیوتکنولوژی...،

- روی تمام مصوبات استانی از شش ماه قبل کار کارشناسی می شه،

- هم اکنون در دانشگاه های دنیا روی سفرهای استانی به عنوان یک روش جدید حکومتی بحث می شود، رئسای جمهور بقیه ی کشورها در این رابطه با ما تماس می گیرن و اقتباس می کنن،

- در مورد گشت ارشاد، نظر من همونی هست که قبل از انتخابات قبلی گفتم و الآن هم می گم،

- در دهه ی 60، وزارت کشور با تأیید دولت، موتورسوارهایی رو می فرستاد تا موی دخترها و پسرها و کراوات آقایون رو در خیابون با قیچی ببرند،

- ...

چه رئیس جمهور خوبی داشتیم، خودمون هم خبر نداشتیم ها!

به قول دوستان:

اللهم اعوذ بک من شر السلطان السوء!

شانسی که میرحسین آورده اینه که آخرین برنامه ی گفتگوی ویژه خبری نوبت اونه.

مناظره ی بزرگ رو دیدم. هر دو گروه هم می گن کاندیدای خودشون عالی کار کرده. به جون خودم، شده عین مناظره های اوباما-مک کین!

یه شباهت دیگه ی هر دو کاندیدا هم اینه که هر دو می گن خواستار برگزاری میتینگ در استادیوم صدهزار نفری بودن، اما چون تیم ملی مسابقه داره، قراره در مصلی برگزار بشه. نکنه یهو هر دو با هم برن مصلی؟!

امشب مناظره ی بزرگ با شیخ هستش و برای اولین بار وقت دارم که مستقیم تماشا کنم. امیدوارم که شیخ هم مثل سید آرامش خودش رو حفظ کنه و الکی دهن به دهن نشه. می گن نامه داده که "اگه عکس زن من رو هم بیاری، عکس ننه ات رو میارم"!!

خیلی حیف شد که تهران نیستم، این دفعه از ذوق و شوق روزهای آخر تو خیابون ها محروم شدم.

لینک طنزی که این بار براتون انتخاب کردم، این هستش. بیشتر هم به این خاطر که طرفداران سید هم همین آمار رو برای سید می دن! به هر حال این لینک رو گذاشتم تا ببینیم بعد از انتخابات، تکلیف این جمله چی مشه:

"طرفداران احمدی نژاد که پیش از این بیشترین تمرکز و فعالیت انتخاباتی خود را معطوف شهرهای متوسط، کوچک و روستاها نموده بودند با افزایش میزان آرای احمدی نژاد در تهران و مراکز استانها، از هم اکنون در تدارک برپایی جشن پیروزی در مرحله اول انتخابات هستند."

گرچه می دونم که بی فایده هست، اما می خواستم از دوستانم که طرفدار شیخ هستن، خواهش کنم که اگر انتخابات دور اول، صددرصد مطابق میلشون پیش نرفت، ایمان خودشون به تغییر رو از دست ندن و سید رو همراهی کنن. خواهش می کنم اون موقع باز به من نگید که به درک که کی رئیس جمهور می شه! من رأی نمی دم.

بین نقل قول هایی که ابتدای پست انجام دادم، فقط با اون "در این چهار سال ما هسته ای شدیم"، موافقم!

خدا را شکر می کنم که ایران به لحاظ جغرافیایی در مکانی و به لحاظ گردش اطلاعات در فضایی و به لحاظ اهمیت بین المللی در رتبه ایست که خبرهای داخلی آن لحظه به لحظه به گوش مردم جهان نمی رسد.

بر خودم می لرزم، اگر همسایگان، روزی از خانه ی ما با خبر شوند.

به همگی به خاطر رسیدن به این درجه از فرهنگ و اخلاق انتخاباتی تبریک می گم. راست می گن که ایرانی ها با فرهنگ ترین هستن...

جای شما خالی، باز هم داره بارون قشنگی میاد. پس حتماً فردا هوای خوبی داریم، پیش بینی هم اینه که قراره آفتاب بشه.

اصولاً قشنگ ترین روزهای اینجا، روزهای آفتابی هستن که شب قبلشون بارون اومده باشه. هوای لطیفی می شه...

فردا و پس فردا تعطیل رسمی هستش. حتی کتابخونه هامون هم بسته اند. فروشگاه و ... هم تعطیل. مجبوریم دلمون رو به خوب بودن هوا خوش کنیم. البته برای فردا برنامه ریزی کردم که سه بار قراره برم بیرون. اما برای پس فردا هنوز کاری پیدا نکردم.

چه می کنه پلی تکنیک! ماشالا هم رأی ندادنشون سروصدا داره (چهار سال پیش) و هم حالا که می خوان رأی بدن، دانشگاه رو گذاشته اند روی سرشون. شماها چطوری اون درب حافظ رو شکستید؟! درب شانزده آذر دانشگاه تهران که مثل پنبه بود، جلوی چشم من در چند ثانیه از هم دررفت. اما درب حافظ رو، یه بار که اونجا بودم، هر چی هلش دادن نشکست. شاید تو این چند ساله دانشجوها قوی تر شدن.

تو عکس های امروز، دیدم شیخ داره لای جمعیت له می شه. تو رو به خدا مراقبش باشید، جوون دانشجو نیستش که این کارها رو باهاش می کنید!

فقط شیخ! (اینو باور نکنید، مشقی زدم)

والا دوستان ما بین موسوی و کروبی پخش شدن. طبیعی هم هست. کروبی تمرکز کرده روی تحریمی ها و دانشجوها و همچنین ایده آلیست هایی که به معین رأی دادن. موسوی همه ی اینها رو ول کرده و یکراست رفته سراغ همون جماعتی که همیشه رأی می دن و تعیین کننده هستند.

من که می گم شیخ داره وقت تلف می کنه. تحریمی ها دم دمی مزاجن. الآن تصمیم می گیرن به شیخ رأی بدن، یه ساعت بعدش میزنن کانال صدای آمریکا، باز همه رشته ها پنبه می شه.

مستند اول موسوی رو الآن دیدم. فقط همون قسمتش که موسوی رو معرفی می کرد، واسه رأی آوردن خوب بود. این همه صحنه های سفرهای استانی به چه دردی می خوره؟

خدا کنه تو فیلم دوم، یه مقدار راجع به برنامه های اقتصادی صحبت کنه.

مستند اول رئیس جمهور رو دیشب دیدم. چیز دیگه ای هم توقع نداشتیم...

راستی، خبر دارین سرویس یاهو 360 از سیزدهم جولای قطع می شه؟ یعنی تا شش هفته دیگه تنها مسیر ارتباطم با دوستان قدیمی قطع می شه.

این خبر مثل اون میل های چرت نیستش که هی میگه اگه این خبر رو به پنجاه نفر فروارد نکنی، سوسک می شی! این دیگه جدیه، تو بلاگ تیم 360 خوندم. بقیه خبرگزاری ها هم اعلام کردن.

ما اومدیم میلاد فرخنده ی اختر تابناک آسمون، نقطه ی وصل روحانیت و بازار، حاج حسین ن. رو تبریک بگیم، دیدیم ای دل غافل، امسال تولد حاج آقا درست افتاده روی شهادت! به هر حال این هم از حکمت های خداست...

سلامتی علمای اسلام، صلوات!

دقیقاً پارسال همین موقع و به همین مناسبت نوشتم که معلوم نیست چرا یاهو تولد بعضی ها رو به من خبر می ده، اما بعضی ها رو نه. من شرمنده ی همه ی دوستان هستم که تولدها رو یادم میره. یعنی به خودم زحمت ندادم که یادداشت کنم، اینه که الآن هم هیچ تاریخی دستم نیست.

اینجا به عنوان یکی از سوژه های عقب افتاده نوشته "علت ازداواج نکردن"! اما یادم نیست قضیه اش چی بوده. ببخشید که مطلبی برای همچین موضوع جذابی ندارم.

ترم پیش که ارائه داشتم، فیلممون رو برداشتن. وقتی دانلود کردم، برام جالب بود اون تیریپ هایی که جلوی استاد اومدم. سه هفته دیگه دوباره ارائه دارم. ببینیم این دفعه چی می شه. خلاصه اگر فیلم ما هم دور و بر میدون انقلاب دراومد...!

من سرم شلوغه، شماها دیگه واسه چی حال آپ کردن ندارین؟!

خبر فیس بوک پیچید همه جا. معروف شدین تو آمریکا و اروپا!

فیلم نیم ساعته ی موسوی رو دیدم. خیلی خوشم اومد. رضایی که فاجعه بود!

اما به خاطر این نظرسنجی ها هست که می گم دلتون رو به این یکی ها خوش نکنید. باید تا آخرین دقیقه تلاش کرد. جای ما خالی ِ!

بعداً اضافه شد:

اوه اوه، داشت اصل کار رو یادم می رفت!

بدینوسیله کسب نتایج درخشان در کنکور رو به مهندس امیرحسین تبریک می گیم و از همین جا اعلام میکنم که مهندس! تو با فوق یا بی فوق، مهندس مایی! بنده (و به خصوص حنان و بقیه!) کارگر و عمله ی شما هستیم!

بعدش، آآی مهنس! این دنده ی دوچرخه ی ما بهتر شد، اما باز هم گاهی گیر می کنه. روغنی که تو گفتی رو نخریدم! اصلاً حسش نبود که تا اون سر شهر برم دنبال یه قوطی روغن.

امروز داشتم فکر می کردم کاش به جای موسوی، رهنورد کاندیدا شده بود. جدی می گم ها! شورای نگهبان که از اولش هم یه تعارف زده بود خانم ها هم بیان، مشکلی نیست... خب کی بهتر از رهنورد!؟ تأیید نمی شد؟ آخه آدم حسابی ای از خانم ها ندیدم که رد شده باشه، اما اگه رهنورد اومده بود، شاید تأیید می شد. تازه شانس رأی آوردنش هم کم نیست:

اولاً کوبنده و هیجان انگیز سخنرانی می کنه. ثانیاً حمایت خانم ها رو هم جلب می کنه. ثالثاً بعضی (یه بعضی بسیار بزرگ) هستن که چیزی رأی میدن دیگه... بماند!

می گم تا بازار سفرهای استانی داغه، ما هم بریم! همه مشغولن...

به نظرم تعداد کاندیداها اگر بیشتر بود، بهتر می شد. رأی مردم پخش می شد و ایشالا می رفتیم دور دوم. حالا با چهار نفر کار سخت شده. تازه شانس آوردیم کروبی و موسوی اجماع نکردن. یادمه سال 80 به غیر از رئیس جمهور وقت، 9 نفر دیگه هم کاندیدا شده بودن (به تعبیر بهتر، 9 نفر برای زمین زدن خاتمی تأیید صلاحیت شده بودن)!

خبر برگزاری مناظره های دو به دو اونقدر هیجان انگیز بود که حتی بی بی سی انگلیسی هم صدوبیست بار در تمام بخش های خبری اعلام کرد. کاش تهران بودم و می دیدم. ایشالا شماها برام تعریف کنین.

اما خوبه که مناظره ی کروبی و موسوی رو به یه بهونه ای به هم بزنن. هر کدومشون که بهتر از اون یکی بحث کنه، گُل به خودی زده. چون رأی طرف بازنده کم می شه و قطعاً مقداری از این رأی ها نصیب دوستمون می شه. بنده به عنوان یه آدم هیچ کاره می گم که این مناظره یکی از همون پوست خربزه هاییست که خاتمی گفت...

کلاً تخریب رضایی هم وقت تلف کردن ِ. من که می گم ما باید از هر سه کاندیدا با جدیت حمایت کنیم، اگر واقعاً می خواهیم به هدف برسیم.

اما خب یه لینکی هست که از روز اعلام کاندیداتوری سردار، می خواستم به عنوان لینک طنز بذارم. این شما و این شعری برای ثبت نام آقا محسن.

ضمناً در راستای توصیه های تکنولوژیک، می خواستم VLC media player رو توصیه کنم. جدید نیست ها، پدر-مادر داره! از این متن بازهای خفن که از دنیای لینوکس اومده به ویندوز.

هر فرمتی رو براتون باز می کنه. stream هم می کنه که هنوز نمی دونم به چه درد کاربر خونگی می خوره. ولی خب باحاله که آدم در شبکه برای بقیه کاربرها موسیقی یا هر چیز دیگه ای پخش کنه. خلاصه ظرف ها رو هم می شوره، بچه رو هم عوض می کنه، ...

از اینجا مجانی دانلود کنین.

*با عرض پوزش، این قسمت فرداش اضافه شد:

فقط می خواستم بگم این پلیری که معرفی کردم، یه خاصیت جالب دیگه هم داره که من برای اولین بار در یک پلیر دیدم. این پلیر رو می شه بیشتر از یک بار اجرا کرد! یعنی اینکه بعدش می شه در هر پنجره ای که باز می شه، یه فایل جدید باز کرد. به این صورت می شه فایل را به صورت همزمان اجرا کرد.

جالب نیست؟